คู่มือการจ้าง

แม่บ้านฟิลิปปินส์ ไทย หรือพม่าในประเทศไทย — การเปรียบเทียบตามความจริง

แม่บ้านสัญชาติไหนดีที่สุดในประเทศไทย — ฟิลิปปินส์ ไทย หรือพม่า? เริ่มจากความจริงทางกฎหมายก่อน: ครัวเรือนส่วนตัวจ้างแม่บ้านฟิลิปปินส์อย่างถูกกฎหมายไม่ได้ อะไรทำได้ตามกฎหมาย แต่ละสัญชาติเก่งอะไร และค่าจ้างโดยประมาณตามจริง

The Editors

กองบรรณาธิการ · กรุงเทพฯ

อัปเดตล่าสุด 26 มิถุนายน 2569
30 นาทีในการอ่าน

Three regional woven baskets and document folders representing Filipino, Thai and Burmese domestic workers, overhead.

คำตอบแบบสรุป

ความจริงทางกฎหมายมาก่อน: ครัวเรือนส่วนตัวในไทยจ้างชาวฟิลิปปินส์เป็นแม่บ้านอย่างถูกกฎหมายไม่ได้ ประเทศไทยรับแรงงานต่างชาติทำงานบ้านเข้ามาเฉพาะผ่านระบบ MOU ซึ่งมีกับเมียนมา ลาว กัมพูชา และเวียดนาม — ไม่มีกับฟิลิปปินส์
แม่บ้านต่างชาติอยู่ประจำที่ถูกกฎหมายในไทยตามความเป็นจริงคือชาวพม่า ลาว หรือกัมพูชา ที่จ้างผ่านช่องทาง MOU
คนสัญชาติไทยไม่ต้องมีใบอนุญาตทำงานและไม่ต้องมี MOU — เป็นเส้นทางที่ถูกกฎหมายที่ง่ายที่สุด
ค่าจ้าง (ค่าประมาณ): อัตราในตลาดโดยทั่วไปเรียงจากฟิลิปปินส์ > ไทย > พม่า โดยขับเคลื่อนด้วยภาษาอังกฤษ ช่องว่างค่าจ้างเป็นบาทที่แน่นอนเป็นเพียงข้อมูลเล่าต่อกันมา
ไม่ว่าคุณจะจ้างใคร พื้นฐานทางกฎหมายคือค่าจ้างขั้นต่ำของจังหวัด — ฿400/วันในกรุงเทพฯ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2025

คำถามนี้ซ่อนกับดักไว้

บทความ "แม่บ้านสัญชาติไหนดีที่สุดในประเทศไทย" ส่วนใหญ่เปรียบเทียบแม่บ้านฟิลิปปินส์ ไทย และพม่าในด้านภาษาอังกฤษ การทำอาหาร และราคา แล้วก็ตัดสินผู้ชนะ พวกเขาข้ามข้อเท็จจริงข้อหนึ่งที่ควรมาก่อน: สำหรับครัวเรือนส่วนตัว สองในสามสัญชาติจ้างได้ตามกฎหมาย ส่วนอีกหนึ่งจ้างไม่ได้

นั่นไม่ใช่เรื่องเทคนิคปลีกย่อย มันเปลี่ยนว่าคุณจ้างใครได้จริง ต้องใช้เอกสารอะไร และจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเจ้าหน้าที่ตรวจแรงงานมาเคาะประตู ดังนั้นก่อนจะเปรียบเทียบจุดแข็งและค่าจ้าง มาดูกฎหมายกันก่อน

ความถูกกฎหมายของแต่ละสัญชาติ แบบตรงไปตรงมา

ฟิลิปปินส์ — เป็นที่ต้องการทุกที่ แต่มีข้อจำกัดทางกฎหมาย

"พี่เลี้ยงฟิลิปปินส์" คือโปรไฟล์ที่ถูกขอมากที่สุดในตลาดชาวต่างชาติในกรุงเทพฯ และเป็นโปรไฟล์ที่ครัวเรือนส่วนตัวไม่สามารถจ้างได้อย่างถูกกฎหมาย รัฐบาลสองประเทศปิดกั้นเรื่องนี้จากคนละทิศทาง

ฝ่ายไทย: ประเทศไทยจำกัดแรงงานต่างชาติทักษะต่ำและงานบ้านไว้เฉพาะสี่ประเทศคู่ MOU — เมียนมา ลาว กัมพูชา และเวียดนาม ฟิลิปปินส์ไม่อยู่ในนั้น จึงไม่มีช่องทางถูกกฎหมายสำหรับแรงงานทำงานบ้านชาวฟิลิปปินส์ (คำอธิบายฉบับเต็ม) กฎหมายที่ใช้บังคับคือพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. 2560 (2017) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดฉบับที่ 2 พ.ศ. 2561 (2018)¹
ฝ่ายฟิลิปปินส์: กฎหมายฟิลิปปินส์ห้ามการจ้างแรงงานของตนโดยตรง (ประมวลกฎหมายแรงงานมาตรา 18, P.D. 442; R.A. 10022) และข้อยกเว้นการจ้างเครือญาติก็ไม่รวมลูกจ้างทำงานบ้านอย่างชัดเจน ประเทศไทยไม่อยู่ในรายชื่อประเทศปลายทางสำหรับการส่งลูกจ้างงานบ้านของรัฐบาลฟิลิปปินส์¹
เส้นทางถูกกฎหมายเดียวสำหรับชาวฟิลิปปินส์คือตำแหน่งวิชาชีพจริงกับนายจ้างนิติบุคคลที่มีคุณสมบัติ โดยใช้วีซ่าประเภทคนอยู่ชั่วคราว Non-Immigrant B และใบอนุญาตทำงาน ครัวเรือนไม่ใช่นายจ้างที่มีคุณสมบัติ และงานแม่บ้านไม่ใช่อาชีพประเภทวีซ่า Non-B¹

ข้อแก้ไขสำคัญต่อความเข้าใจผิดที่พบบ่อย: งานบ้านไม่ใช่"อาชีพต้องห้าม"ตามกฎหมายสำหรับชาวต่างชาติในประเทศไทย งานบ้านไม่อยู่ในบัญชีอาชีพสงวน และมติคณะรัฐมนตรีอนุญาตให้คนสัญชาติประเทศ MOU ทำงานนี้ได้อย่างชัดเจน² อุปสรรคของแม่บ้านฟิลิปปินส์คือการไม่มีช่องทางเข้าเมืองที่ถูกกฎหมาย ไม่ใช่การห้ามตัวงานเอง

พม่า (และลาว กัมพูชา) — เส้นทางต่างชาติที่ถูกกฎหมาย

คนสัญชาติพม่า ลาว หรือกัมพูชาจ้างเป็นแม่บ้านอยู่ประจำได้อย่างถูกกฎหมาย เพราะประเทศของพวกเขามี MOU กับประเทศไทย การจ้างดำเนินผ่านกระบวนการรัฐต่อรัฐห้าขั้นตอน: หนังสือแจ้งความต้องการจ้างของนายจ้างที่สำนักงานจัดหางานจังหวัดหรือกรุงเทพฯ บัญชีรายชื่อจากกระทรวงแรงงานประเทศต้นทาง การออกใบอนุญาตทำงาน การอบรมเมื่อแรกเดินทางมาถึงหนึ่งวัน และการแจ้งที่พักอาศัยต่อสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองภายใน 15 วัน³ ใบอนุญาตทำงานมีอายุสองปี ต่อได้อีกครั้งจนถึงสูงสุดสี่ปี³ เราอธิบายทีละขั้นตอนในคำอธิบายขั้นตอน MOU

ไทย — ไม่มีอุปสรรคเรื่องใบอนุญาตเลย

คนสัญชาติไทยไม่ต้องมีใบอนุญาตทำงาน ไม่ต้องมี MOU และไม่ต้องรายงานตัวทุก 90 วัน เอกสารทางกฎหมายเดียวคือสัญญาจ้างงานเป็นลายลักษณ์อักษรที่เป็นไปตามกฎกระทรวงฉบับที่ 15 สำหรับนายจ้างชาวต่างชาติที่ไม่ได้ต้องการภาษาอังกฤษคล่องเป็นพิเศษ นี่คือการจ้างที่ถูกกฎหมายที่ง่ายที่สุดในตลาด — และถูกประเมินค่าต่ำไปที่สุด

ตารางเปรียบเทียบ

อ่านคอลัมน์เส้นทางทางกฎหมายก่อน คอลัมน์จุดแข็งไม่มีความหมายถ้าคุณจ้างไม่ได้ตามกฎหมาย

สัญชาติ	เส้นทางการจ้างที่ถูกกฎหมาย (ครัวเรือน)	จุดแข็งทั่วไป	ช่วงค่าจ้าง อยู่ประจำในกรุงเทพฯ (ค่าประมาณ)	ข้อจำกัดสำคัญ
ฟิลิปปินส์	ไม่มีสำหรับครัวเรือนส่วนตัว ถูกกฎหมายเฉพาะตำแหน่งวิชาชีพจริงกับนายจ้างนิติบุคคลที่มีคุณสมบัติ (วีซ่า Non-B + ใบอนุญาตทำงาน)¹	ภาษาอังกฤษคล่องสูง คุ้นเคยกับการเลี้ยงเด็กและแนวปฏิบัติในบ้านแบบตะวันตก	สูงที่สุดในสามสัญชาติ (ทิศทางมีแหล่งอ้างอิงชัดเจน ตัวเลขที่แน่นอนเป็นข้อมูลเล่าต่อกันมา)⁴	ไม่มี MOU กับฟิลิปปินส์ และฟิลิปปินส์ห้ามจ้างโดยตรง ครัวเรือนไม่ใช่นายจ้างที่ถูกกฎหมาย¹
ไทย	ไม่ต้องมีใบอนุญาต ไม่ต้องมี MOU ใช้เพียงสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรตามกฎกระทรวงฉบับที่ 15	ไม่มีเอกสารตรวจคนเข้าเมือง รู้ภาษาและขนบธรรมเนียมท้องถิ่น ยืดหยุ่นทั้งแบบไปเช้าเย็นกลับหรืออยู่ประจำ	ระดับกลาง (ค่าประมาณ)⁴	ความคล่องในภาษาอังกฤษแตกต่างกันมากในแต่ละคน
พม่า	ช่องทาง MOU (เมียนมาเป็นประเทศคู่ MOU): หนังสือแจ้งความต้องการ → บัญชีรายชื่อ → ใบอนุญาตทำงาน → การอบรม → การแจ้งที่พักอาศัย³	หาได้ทั่วไปสำหรับงานบ้านแบบอยู่ประจำ ค่าใช้จ่ายต่ำกว่า รอบใบอนุญาตยาวและต่ออายุได้	ต่ำที่สุดในสามสัญชาติ (ค่าประมาณ)⁴	ภาษาอังกฤษโดยเฉลี่ยต่ำกว่า นายจ้างต้องดำเนินการและออกค่าใช้จ่ายกระบวนการ MOU/ใบอนุญาตทำงาน³

คนสัญชาติลาวและกัมพูชาใช้เส้นทาง MOU เดียวกับแรงงานชาวพม่า และอยู่ในช่วงค่าจ้างที่ใกล้เคียงกัน ข้อเท็จจริงทางกฎหมาย: VERIFIED-FACTS-2026-06 หัวข้อ 4, 6, 8 การเรียงลำดับค่าจ้าง: หัวข้อ 9 ตัวเลขค่าจ้างแสดงเป็นช่วงเชิงเปรียบเทียบโดยตั้งใจ ไม่ใช่จำนวนบาทที่แม่นยำ — ดูหัวข้อค่าจ้างด้านล่าง

แต่ละสัญชาติมีค่าใช้จ่ายจริงเท่าไร — และทำไมเราจะไม่ระบุตัวเลขที่แน่นอนต่อสัญชาติ

สิ่งหนึ่งที่ทุกสัญชาติมีเหมือนกันคือพื้นฐานทางกฎหมาย ตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน 2024 ค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมายใช้บังคับกับลูกจ้างทำงานบ้านทุกคน ทั้งคนไทยและแรงงานข้ามชาติ ภายใต้กฎกระทรวงฉบับที่ 15⁵ อัตราคือค่าจ้างขั้นต่ำของจังหวัดที่ลูกจ้างทำงาน — ฿400/วันในกรุงเทพฯ และภูเก็ต ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2025⁶ ไม่มีอัตราพิเศษที่ต่ำกว่าสำหรับลูกจ้างทำงานบ้าน

เหนือพื้นฐานนั้น ตลาดจ่ายในทิศทางที่ชัดเจน: ฟิลิปปินส์ > ไทย > พม่า และช่องว่างสะท้อนความคล่องในภาษาอังกฤษมากกว่าปัจจัยเดียวอื่นใด⁴ การเรียงลำดับนั้นมีแหล่งอ้างอิงชัดเจน แต่ความแตกต่างของจำนวนบาทที่แน่นอนระหว่างแต่ละสัญชาติไม่มี ไม่มีการสำรวจใดเชื่อมโยงค่าจ้างกับสัญชาติ และตัวเลขที่ลอยอยู่ในเว็บบอร์ดชาวต่างชาติเป็นเพียงข้อมูลเล่าต่อกันมา⁴ เราจึงให้คุณดูทิศทางและช่วงตลาดกว้างๆ และปฏิเสธที่จะสร้างตัวเลขที่แน่นอนแบบ "ฟิลิปปินส์จ่ายมากกว่าพม่า ฿X" เพราะไม่มีใครยืนยันตัวเลขนั้นได้

สำหรับภาพรวมทั้งหมด — แยกตามบทบาท แยกตามเมือง พร้อมต้นทุนรวมทั้งหมดที่รวมค่าอาหาร ค่าประกัน และค่าธรรมเนียมใบอนุญาต — ใช้แผนที่ค่าจ้าง 2026ของเราแทนตัวเลขสัญชาติเดียว

ทำไม "ฟิลิปปินส์แพงที่สุด" อาจทำให้เข้าใจผิด ส่วนต่างราคาของฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่คือส่วนต่างของภาษาอังกฤษที่คล่อง ถ้าครัวเรือนของคุณไม่ต้องการภาษาอังกฤษสำหรับการเลี้ยงเด็กหรือต้อนรับแขก คุณกำลังจ่ายเงินสำหรับคุณสมบัติที่คุณจะไม่ได้ใช้ แม่บ้านไทยหรือพม่าทำความสะอาด ทำอาหาร และทำงานอยู่ประจำเหมือนกัน และเส้นทางทางกฎหมายก็ง่ายกว่าด้วย

วิธีเลือกจริงๆ

เลิกถามว่า "สัญชาติไหนดีที่สุด" แล้วถามว่า "บทบาทนี้ต้องการอะไร และอะไรถูกกฎหมาย" นี่คือมุมมองที่ซื่อสัตย์สามข้อ:

ต้องการภาษาอังกฤษคล่องสำหรับการเลี้ยงเด็ก? คำตอบของตลาดคือฟิลิปปินส์ — แต่สำหรับครัวเรือนส่วนตัว เส้นทางนั้นไม่ถูกกฎหมาย ตัวเลือกที่ถูกกฎหมายตามจริงคือคนสัญชาติไทยที่ภาษาอังกฤษดี (มีอยู่จริง และคุณคัดกรองได้) หรือเส้นทางพี่เลี้ยงระดับมืออาชีพ ซึ่งเป็นข้อตกลงกับนายจ้างนิติบุคคลที่ต่างออกไป ไม่ใช่แม่บ้านในครัวเรือน
ต้องการการทำความสะอาดเชิงลึก การทำอาหาร และความน่าเชื่อถือแบบอยู่ประจำ? แม่บ้านไทยหรือพม่าทำสิ่งนี้ได้ในต้นทุนที่ต่ำกว่าที่ส่วนต่างภาษาอังกฤษบ่งบอก ไทยง่ายที่สุดในทางกฎหมาย พม่าเป็นเส้นทางต่างชาติที่ถูกกฎหมายถ้าคุณต้องการแรงงานข้ามชาติอยู่ประจำโดยเฉพาะ
ต้องการเอกสารและความเสี่ยงน้อยที่สุด? จ้างคนสัญชาติไทย ไม่ต้องมีใบอนุญาตทำงาน ไม่ต้องมี MOU ไม่ต้องรายงานตัวทุก 90 วัน เอกสารทางกฎหมายเดียวคือสัญญาตามกฎกระทรวงฉบับที่ 15

สำหรับลำดับการจ้างทั้งหมด — เอเจนซี่กับการจ้างโดยตรง คำถามสิบสองข้อที่ควรถาม สัญญาณอันตรายที่ควรเดินจากไป — เริ่มต้นที่บทความหลักของเรา วิธีจ้างแม่บ้านในประเทศไทย (2026)

ฉบับสั้น สำหรับแชร์

"ไม่มีวิธีที่ถูกกฎหมายให้ครัวเรือนส่วนตัวในไทยจ้างแม่บ้านฟิลิปปินส์ แม่บ้านต่างชาติอยู่ประจำที่ถูกกฎหมายในไทยคือชาวพม่า ลาว หรือกัมพูชา ผ่านระบบ MOU"
"งานบ้านไม่ใช่อาชีพต้องห้ามในประเทศไทย อุปสรรคของแม่บ้านฟิลิปปินส์คือการไม่มีช่องทางเข้าเมือง ไม่ใช่การห้ามตัวงานเอง"
"คนสัญชาติไทยคือการจ้างที่ถูกกฎหมายที่ง่ายที่สุด: ไม่ต้องมีใบอนุญาตทำงาน ไม่ต้องมี MOU แค่สัญญาตามกฎกระทรวงฉบับที่ 15"
"ค่าจ้างเรียงจากฟิลิปปินส์สูงกว่าไทยสูงกว่าพม่า ขับเคลื่อนด้วยภาษาอังกฤษ ใครก็ตามที่บอกตัวเลขที่แน่นอนต่อสัญชาติคือกำลังเดา"

คำถามที่พบบ่อย

ฉันจ้างแม่บ้านฟิลิปปินส์มาทำงานบ้านในประเทศไทยได้อย่างถูกกฎหมายไหม?

ไม่ได้ ประเทศไทยรับแรงงานต่างชาติทักษะต่ำและงานบ้านเข้ามาทำงานเฉพาะผ่านระบบ MOU ระหว่างรัฐต่อรัฐเท่านั้น ซึ่งมีกับเมียนมา ลาว กัมพูชา และเวียดนาม — ไม่มีกับฟิลิปปินส์ ชาวฟิลิปปินส์ถือใบอนุญาตทำงานในไทยได้เฉพาะตำแหน่งวิชาชีพจริงกับนายจ้างนิติบุคคลที่มีคุณสมบัติเท่านั้น ครัวเรือนส่วนตัวไม่ใช่นายจ้างที่มีคุณสมบัติ และงานแม่บ้านไม่ใช่อาชีพประเภทวีซ่า Non-B ฝ่ายฟิลิปปินส์เองก็ห้ามการจ้างแรงงานของตนโดยตรง การมีแม่บ้านฟิลิปปินส์อยู่ประจำในบ้านส่วนตัวในไทยจึงไม่ใช่ข้อตกลงที่ถูกกฎหมาย

วิธีเดียวที่ถูกกฎหมายในการจ้างแม่บ้านต่างชาติอยู่ประจำในประเทศไทยคืออะไร?

ช่องทางนำเข้าแรงงานผ่าน MOU (รัฐต่อรัฐ) ซึ่งใช้ได้เฉพาะคนสัญชาติเมียนมา ลาว กัมพูชา และเวียดนามเท่านั้น ในทางปฏิบัติหมายความว่าแม่บ้านต่างชาติอยู่ประจำที่ถูกกฎหมายในไทยตามความเป็นจริงคือชาวพม่า ลาว หรือกัมพูชา งานบ้านไม่ใช่อาชีพต้องห้าม ข้อจำกัดคือแรงงานต่างชาติต้องเข้ามาผ่านกรอบ MOU และถือใบอนุญาตทำงานที่ถูกต้อง

ฉันต้องมีใบอนุญาตทำงานหรือ MOU เพื่อจ้างแม่บ้านคนไทยไหม?

ไม่ต้อง คนสัญชาติไทยไม่ต้องมีใบอนุญาตทำงานและไม่ต้องมี MOU เอกสารเดียวที่ต้องมีคือสัญญาจ้างงานเป็นลายลักษณ์อักษรที่เป็นไปตามกฎกระทรวงฉบับที่ 15 ทำให้การจ้างแม่บ้านคนไทยเป็นเส้นทางที่ถูกกฎหมายที่ง่ายที่สุดสำหรับนายจ้างชาวต่างชาติในประเทศไทย

แม่บ้านสัญชาติไหนได้ค่าจ้างมากที่สุดในประเทศไทย?

ค่าจ้างในตลาดโดยทั่วไปเรียงจากฟิลิปปินส์สูงกว่าไทยสูงกว่าพม่า ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลจากความคล่องในภาษาอังกฤษ ทิศทางนี้มีแหล่งอ้างอิงชัดเจน แต่ช่องว่างค่าจ้างเป็นบาทระหว่างแต่ละสัญชาติที่แน่นอนเป็นเพียงข้อมูลเล่าต่อกันมา และไม่มีการสำรวจใดเชื่อมโยงค่าจ้างกับสัญชาติ จึงควรถือว่าตัวเลขเฉพาะใดๆ เป็นเพียงค่าประมาณ ไม่ใช่อัตราตายตัว

ค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมายที่ฉันต้องจ่ายแม่บ้านทุกคนในประเทศไทยคือเท่าไร?

ตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน 2024 ค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมายใช้บังคับกับลูกจ้างทำงานบ้านทั้งคนไทยและแรงงานข้ามชาติ ภายใต้กฎกระทรวงฉบับที่ 15 อัตราคือค่าจ้างขั้นต่ำของจังหวัดที่ทำงาน — 400 บาทต่อวันในกรุงเทพฯ และภูเก็ตตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2025 ไม่มีอัตราพิเศษที่ต่ำกว่าสำหรับลูกจ้างทำงานบ้าน

แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ

อ่านต่อ

คู่มือการจ้าง

วิธีจ้างแม่บ้านในประเทศไทย: คู่มือฉบับสมบูรณ์ปี 2026

เริ่มต้นที่นี่หากคุณไม่เคยจ้างแม่บ้านในประเทศไทยมาก่อน ค่าใช้จ่ายจริง สัญญาที่ถูกกฎหมาย ใบอนุญาตทำงาน เอเจนซีหรือจ้างตรง คำถามที่ต้องถาม และสัญญาณอันตรายที่ควรเดินจากไป

ค่าจ้างอ้างอิง

เงินเดือนแม่บ้านและพี่เลี้ยงเด็กในประเทศไทย ปี 2569 — ช่วงค่าจ้างจากแหล่งข้อมูลสาธารณะ

ช่วงค่าจ้างแม่บ้านและพี่เลี้ยงเด็กในประเทศไทยปี 2569 รวบรวมจากแหล่งข้อมูลสาธารณะที่ระบุชื่อ เริ่มจากค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมาย ฿400/วันในกรุงเทพฯ (~฿8,800/เดือน) ซึ่งครอบคลุมแม่บ้านแล้วตั้งแต่กฎกระทรวงฉบับที่ 15 ตัวเลขตลาดทั้งหมดเป็นช่วงประมาณการ ไม่ใช่ผลสำรวจ

คู่มือการจ้าง

แม่บ้านอยู่ประจำ vs แม่บ้านรายวันในกรุงเทพฯ — ค่าใช้จ่ายและข้อดีข้อเสียที่ต้องรู้

แม่บ้านอยู่ประจำหรือแม่บ้านรายวันในกรุงเทพฯ? ความต่างของค่าใช้จ่ายที่แท้จริง หน้าที่ตามกฎหมายภายใต้กฎกระทรวงฉบับที่ 15 (วันหยุด วันหยุดนักขัตฤกษ์ วันลา ค่าจ้างขั้นต่ำ 400 บาท/วัน) และรูปแบบไหนเหมาะกับครัวเรือนแบบใด